طراحی فضاهای عمومی شهری با رویکرد ارتقای ایمنی و مدیریت بحران

طراحی فضاهای عمومی شهری نقش حیاتی در ارتقای ایمنی و کاهش آسیب پذیری در برابر بحران ها دارد. فضاهای عمومی نه تنها محیط های تجمع اجتماعی هستند بلکه می توانند در شرایط اضطراری مانند آتش سوزی، زلزله یا حوادث ترافیکی تاثیر مستقیم بر امنیت و ایمنی شهروندان داشته باشند. این پژوهش با هدف بررسی اصول طراحی شهری ایمن و ارائه الگوی بهینه برای مدیریت بحران در فضاهای عمومی به روش ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شد. جامعه آماری شامل طراحان شهری، کارشناسان مدیریت بحران و شهروندان حاضر در فضاهای عمومی منتخب بود و نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای صورت گرفت. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختار یافته و مشاهده میدانی بودند. یافته های تحقیق نشان داد که رعایت اصول طراحی ایمن شامل فضاهای باز مناسب برای فرار، مسیرهای دسترسی اضطراری، نورپردازی مناسب، سیستم های هشداردهنده و تجهیزات ایمنی شهری می تواند سطح ایمنی و تاب آوری شهری را به طور قابل توجهی افزایش دهد. همچنین، مشارکت شهروندان در فرآیند طراحی و آموزش های مرتبط با ایمنی عامل مهمی در کاهش خطرات و مدیریت بحران محسوب شد. پژوهش حاضر الگوی طراحی فضاهای عمومی شهری را با رویکرد ترکیبی ایمنی و مدیریت بحران ارائه می دهد که می تواند برای برنامه ریزان شهری، طراحان و سازمان های مدیریت بحران قابل استفاده باشد.

کلیدواژه ها:

طراحی شهری ، ایمن ، مدیریت بحران ، فضاهای عمومی ، ایمنی شهری ، تاب آوری شهری