ارائه الگوی هویت سازی شهری از طریق توسعه گردشگری فرهنگی-تاریخی در شهر شیراز

این پژوهش با هدف ارائه الگوی هویت سازی شهری از طریق توسعه گردشگری فرهنگی تاریخی در شهر شیراز انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی-تحلیلی است و به صورت مطالعه موردی در شهر شیراز اجرا گردیده است. در این پژوهش تلاش شده تا با بهره گیری از اصول هویت سازی شهری و رویکرد برنامه ریزی راهبردی، نقش ظرفیت های فرهنگی، تاریخی و هویتی شیراز در ارتقای برند شهری و جذب گردشگران فرهنگی تبیین شود. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان حوزه های گردشگری، میراث فرهنگی و مدیریت شهری شیراز می باشد که به صورت هدفمند انتخاب شده اند. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه و مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش های تحلیل SWOT و مدل AHP مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که مهمترین نقاط قوت شهر شیراز در حوزه گردشگری فرهنگی-تاریخی، تنوع بالای میراث ملموس و ناملموس، جایگاه ادبی و مذهبی و برند فرهنگی جهانی آن است؛ در حالی که مهمترین نقاط ضعف شامل ضعف در بازاریابی، شهری نبودن هویت بصری منسجم و فقدان هم افزایی بین نهادهای متولی گردشگری می باشد. بر این اساس، راهبردهای پیشنهادی پژوهش در قالب الگوی تلفیقی هویت سازی شهری فرهنگی ارائه گردید که بر سه محور اصلی ارتقای هویت فرهنگی-تاریخی، توسعه زیرساخت های گردشگری پایدار و تقویت بازاریابی شهری خلاق استوار است. اجرای این الگو می تواند در جهت افزایش جذابیت برند شهر شیراز، بهبود تصویر ذهنی آن در سطح ملی و بین المللی و تقویت جایگاه اقتصادی گردشگری فرهنگی موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

هویت سازی ، شهری ، گردشگری فرهنگی تاریخی ، مدیریت شهری ، برنامه ریزی راهبردی