نقش سیاستهای شهری در توانمندسازی نیروی کار محلی در گردشگری شیراز

این پژوهش با هدف نقش سیاستهای شهری در توانمندسازی نیروی کار محلی در گردشگری شیراز می باشد. هدف از انجام این پژوهش نقش بر توانمندسازی نیروی کار محلی در حوزه گردشگری شهر شیراز می باشد. با توجه به اینکه تحقیق حاضر سعی در آزمون یک مدل دارد لذا می توان چنین اعلام داشت که در حیطه تحقیقات کاربردی می باشد. با توجه به اینکه در این پژوهش از روشهای مطالعه کتابخانهای و نیز روشهای میدانی نظیر پرسشنامه استفاده شده است، می توان بیان کرد که پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و روش یک پژوهش توصیفی-پیمایشی است که تحقیق حاضر متغیرهای تحقیق در همان شرایطی که می باشد؛ مورد بررسی قرار گرفت و ابعادی به آن اضافه نگردید. همچنین با توجه به اینکه در تحقیق حاضر از اعداد و روش های آماری جهت آزمون فرضیه ها استفاده گردید؛ لذا می توان چنین اعلام داشت که تحقیق حاضر از جهت گردآوری داده کمی است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه افراد جامعه فعال در حوزه گردشگری می باشد و از آن جا که آمار دقیقی در اختیار محقق نبود تعداد ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری در این تحقیق پرسشنامه محقق ساخته می باشد. این پرسشنامه توسط محقق تهیه شده و شامل ۳۱ گویه بوده که گویه های مربوط به ابعاد پنجگانه ی نگرش مدیران مرد ارائه شده اند. پاسخ ها بر اساس مقیاس پنج ارزشی لیکرت بود. با توجه به آزمون ضریب همبستگی پیرسون به عمل آمده و نتایج ارائه شده مشاهده می شود که بین مسئولیت های خانوادگی (P=۰/۰۰۱ <۰/۰۵ و r=۰/۵۹۹)، بین زبان و فرهنگ مردانه (P=۰/۰۰۱ <۰/۰۵ و r=۰/۵۲۰)، بین قدرت مردان در سازمان (P=۰/۰۰۱ <۰/۰۵ و r=۰/۵۰۲)، بین سقف شیشه ای و توانمندسازی نیروی کار محلی در حوزه گردشگری (P=۰/۰۰۰ <۰/۰۵ و r=۰/۴۹۹)، ارتباط معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سیاستهای شهری ، توانمندسازی ، گردشگری