تدوین مدل نظری راهبردها و پیامدهای مشارکت ورزش تفریحی در بین اقوام ایرانی

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهبردها و پیامدهای مشارکت ورزش تفریحی اقوام ایران است.روش شناسی: این پژوهش از نوع پژوهش های اکتشافی و دارای ماهیت کیفی است که به صورت پی درپی انجام پذیرفت. مطالعه اسناد بالادستی و مصاحبه فردی و نیمه ساختارمند به منظور گردآوری داده ها با ۱۸ نفر از صاحب نظران حوزه مدیریت ورزشی و جامعه شناسی آگاه به موضوع پژوهش انجام شد که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و با تکنیک گلوله برفی انتخاب و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. روایی این پژوهش توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص مورد بررسی قرار گرفت و تایید گردید. پایایی نیز با استفاده از روش مطالعه حسابرسی فرآیند نتایج ۸۴% به دست آمد. سپس داده های حاصل از مصاحبه ها به روش گرندد تئوری در سه مرحله کدگذاری های باز، محوری و گزینشی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها بیانگر وجود ۷۳گویه موثر در بحث راهبردها بود که در ۱۷ مقوله فرعی (مولفه(؛ تبلیغات و بازاریابی، ترویج به وسیله رسانه، آموزش ورزش تفریحی اقوام به طور مستقیم و غیرمستقیم، راهبردهای حمایتی و تشویقی، ایجاد تعامل با سایر اقشار و اقوام ایرانی، جشنواره های فرهنگی و ورزشی، الزامات قانون گذاری و ساختاری، تحقیقات بنیادی و برنامه محوری، برابری ورزشی و جنسیتی، جهانی سازی ورزش تفریحی، اماکن ورزش تفریحی و فضاهای طبیعی بود که در هفت مقوله اصلی دسته بندی شدند. همچنین در بحث پیامدها نیز در ۶ مقوله فرعی در ۳ مقوله اصلی توسعه اقتصادی، فردی - اجتماعی و فرهنگی طبقه بندی شدند.نتیجه گیری: به طور کلی براساس یافته های این پژوهش، راهبردها و پیامدهای ارائه شده می تواند به مسئولین حاکمیتی در راستای بهبود کیفیت زندگی اقوام و ایجاد عدالت اجتماعی در ورزش استان ها و در نتیجه توسعه ورزش تفریحی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

ورزش تفریحی ، قوم ، ارتباطات ، جنسیت ، رسانه