تعیین روابط علی عوامل موثر بر بروز رفتارهای پرخطر در بین دانش آموزان ورزشکار

هدف این تحقیق شناسایی و تعیین روابط علی عوامل موثر بر بروز رفتارهای پرخطر در بین دانش آموزان ورزشکار بود. روش این پژوهش ترکیبی (کیفی- کمی) بود. در بخش کیفی از روش روایت پژوهی و در بخش کمی از روش توصیفی- همبستگی استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق را در بخش کیفی دانش آموزان پسر ورزشکار دوره اول متوسطه شهر همدان که رفتار پرخطر از خود نشان داده بودند تشکیل می دادند، براساس اشباع نظری مجموع مشارکت کننده بخش کیفی که به صورت هدفمند انتخاب شده بودند برابر با ۲۱ نفر بود. همچنین در بخش کمی جامعه آماری شامل صاحب نظران بودند که بر مبنای معیار خبرگی و به صورت هدفمند ۱۰ نفر از آن ها انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه بود. جهت تحلیل داده های کیفی از روش روایت پژوهی براون و کلارک (۲۰۰۶) و برای تحلیل داده های کمی از روش دیمتل استفاده شد. یافته های کیفی نشان داد بروز رفتارهای پرخطر دانش آموزان ورزشکار تابع ۵۰ مفهوم اولیه، ۹ مضمون فرعی و ۳ مضمون اصلی به نام های عوامل روان شناختی، عوامل اجتماعی و اقتصادی و عوامل خانوادگی دخیل است. در بخش کمی مشخص گردید طبقه اجتماعی پایین بیشتر تاثیر را در بروز رفتارهای پرخطر دارد پس از آن فقر اقتصادی خانواده و محیط اجتماعی نامناسب به ترتیب در رتبه های دوم و سوم و سایر معیارها در درجات بعدی تاثیرگذاری قرار گرفتند و معیار سوگیری خصمانه نیز کمترین تاثیرگذاری را داشت.

کلیدواژه ها:

انعکاس روابط درونی ، رفتارهای پرخطر ، روایت پژوهی ، دانش آموزان ورزشکار