به کارگیری روان شناسی مثبت نگر در ارتقاء انگیزش تحصیلی دانش آموزان

انگیزش تحصیلی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در پیشرفت دانش آموزان، نقش مهمی در کیفیت یادگیری و دستیابی به اهداف آموزشی ایفا می کند. در این راستا، روان شناسی مثبت نگر به عنوان یک رویکرد نوین و اثربخش، با تمرکز بر هیجانات مثبت، تقویت نقاط قوت فردی، معنا در یادگیری و روابط حمایتی، می تواند به ارتقاء انگیزش درونی و افزایش مشارکت دانش آموزان کمک کند. هدف این مقاله بررسی تاثیر به کارگیری روان شناسی مثبت نگر در ارتقاء انگیزش تحصیلی دانش آموزان و تحلیل چالش ها، مزایا و راهکارهای مربوط به این حوزه است. نتایج نشان می دهد که روان شناسی مثبت نگر با ایجاد محیط های یادگیری شاد، پویا و حمایتی، علاوه بر افزایش انگیزش درونی، به بهبود عملکرد تحصیلی، تقویت تاب آوری و سلامت روان دانش آموزان نیز کمک می کند. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود آموزش تخصصی معلمان، محدودیت های زمانی در برنامه های درسی، مقاومت والدین و مدارس، و کمبود ابزارهای بومی سازی شده، مانع از اجرای گسترده این رویکرد در مدارس می شود. برای رفع این موانع، پیشنهاداتی نظیر برگزاری دوره های آموزشی برای معلمان، ادغام فعالیت های مثبت نگر در محتوای درسی موجود، توسعه ابزارهای بومی و استفاده از فناوری آموزشی ارائه شده است. این مقاله با ارائه مسیرهای پژوهشی آینده، از جمله بررسی اثربخشی این رویکرد در مقاطع مختلف تحصیلی، تلاش می کند زمینه ای برای گسترش روان شناسی مثبت نگر در نظام آموزشی فراهم کند. به کارگیری این رویکرد نه تنها موجب ارتقاء انگیزش تحصیلی می شود، بلکه به رشد شخصیتی و روان شناختی دانش آموزان در بلندمدت نیز کمک می کند

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت نگر ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان ، تاب آوری ، محیط یادگیری شاد