بررسی نقش راهبردهای آموزشی انطباقی در بهبود توجه و یادگیری کودکان مبتلا به بیش فعالی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش راهبردهای آموزشی انطباقی در بهبود توجه و یادگیری کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی بود. روش پژوهش از نوع مروری بود و با تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های مرتبط داخلی انجام شد. نتایج نشان داد که راهبردهای آموزشی انطباقی از طریق تنظیم محتوا، روش و سرعت آموزش با ویژگی های فردی کودکان، موجب بهبود توجه پایدار، ارتقای یادگیری تحصیلی، تقویت خودتنظیمی و بهبود کارکردهای اجرایی می شوند. همچنین، یافته ها بیانگر آن بود که نقش معلمان و خانواده در اجرای موثر این راهبردها بسیار تعیین کننده است و هماهنگی میان محیط خانه و مدرسه می تواند اثربخشی آموزش را افزایش دهد. هم پوشانی راهبردهای آموزشی انطباقی با مداخلات شناختی و هیجانی نیز به عنوان عاملی موثر در بهبود عملکرد آموزشی کودکان شناسایی شد. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از رویکردهای آموزشی انطباقی می تواند به عنوان چارچوبی کارآمد برای پاسخ گویی به نیازهای آموزشی کودکان مبتلا به بیش فعالی مورد توجه برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای آموزشی انطباقی ، نقص توجه/بیش فعالی ، توجه ، یادگیری