تحلیل نقش مدیریت مدرسه در ارتقای مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان از طریق برنامه های پرورشی

در عصر حاضر، ماموریت نظام های آموزشی از انتقال صرف دانش نظری فراتر رفته و به حوزه های بنیادین تربیت اجتماعی و اخلاقی گسترش یافته است. مدرسه به عنوان یک سیستم اجتماعی پویا، کانون اصلی جامعه پذیری و درونی سازی ارزش هاست. در این میان، مدیریت مدرسه به عنوان رکن راهبردی، نقشی بی بدیل در جهت دهی به فعالیت های تربیتی و پرورشی ایفا می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی چگونگی تاثیرگذاری سبک های مدیریت و برنامه ریزی مدیران مدارس بر ارتقای مهارت های اجتماعی (مانند همکاری، مسئولیت پذیری، همدلی) و فضایل اخلاقی دانش آموزان می پردازد. تمرکز اصلی بر سازوکارهای اجرایی برنامه های پرورشی (فوق برنامه، مراسم، شوراهای دانش آموزی و فعالیت های گروهی) است. یافته های این تحلیل نشان می دهد که مدیران با اتخاذ رویکرد رهبری آموزشی و تحول گرا و با فعال سازی ظرفیت های نهفته در برنامه های پرورشی، می توانند بستری امن برای تمرین زندگی اجتماعی و اخلاقی فراهم آورند. در نهایت، چالش های پیش روی مدیران در این مسیر تبیین و راهکارهایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مدیریت مدرسه ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اخلاقی ، برنامه های پرورشی ، فعالیت های فوق برنامه ، جامعه پذیری ، رهبری آموزشی.