آینده ی تدریس فردمحور در مدارس هوشمند ایران

در عصر انقلاب صنعتی چهارم، نظام های آموزشی در سراسر جهان دستخوش تحولات بنیادین شده اند. ایران نیز به عنوان کشوری در حال توسعه، با اتخاذ سیاست هایی نظیر سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، گام هایی در جهت هوشمندسازی مدارس برداشته است. این مقاله به بررسی عمیق و همه جانبه ی آینده ی تدریس فردمحور در بستر مدارس هوشمند ایران می پردازد. تدریس فردمحور، به عنوان پارادایمی که در آن فرآیند یادگیری متناسب با نیازها، علایق، سبک های یادگیری و سرعت هر دانش آموز شخصی سازی می شود، هسته ی مرکزی مدارس هوشمند آینده را تشکیل می دهد. در این پژوهش، با رویکردی تحلیلی-توصیفی، ابعاد مختلف این گذار از جمله مبانی نظری، نقش هوش مصنوعی، تغییر در پداگوژی، الزامات روان شناختی، چالش های اجرایی و نقش های جدید معلمان و والدین مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که گذار از آموزش یکسان نگر به آموزش فردمحور در ایران، نیازمند تغییرات ساختاری در برنامه درسی، ارتقای سواد دیجیتال معلمان و توسعه زیرساخت های فناورانه است.

کلیدواژه ها:

تدریس فردمحور ، مدارس هوشمند ، آموزش و پرورش ایران ، هوش مصنوعی در آموزش ، سند تحول بنیادین ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی.