نقش حمایت های مدرسه (مشاوره، راهنمایی و همیاری هم سالان) در درگیری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی

این پژوهش به بررسی نقش حمایت های مدرسه—مشاوره، راهنمایی و همیاری هم سالان—in درگیری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در چارچوب مدل های یادگیری ترکیبی می پردازد تا پیچیدگی های رابطه بین پشتیبانی های مدرسه و نتایج آموزشی را با رویکردی چندبعدی توضیح دهد. هدف اصلی این مطالعه روشن سازی این است که چگونه حضور فعال آموزگار و دانش آموز در فضاهای ترکیبی، همراه با دسترسی به خدمات مشاوره ای و برنامه های همیاری هم سالان، می تواند به افزایش انگیزش، رفتارهای یادگیری و در نهایت بهبود نمرات و فرایندهای شناختی منجر شود. بر اساس رویکردی توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر شواهدی از پژوهش های گذشته درباره وفور و کارکرد حمایت های مدرسه در یادگیری ترکیبی، فرضیه بر آن است که کانون های حمایتی مدرسه به صورت غیرمستقیم از طریق بهبود انگیزش، مدیریت زمان و بازخوردهای آموزشی، بر پیشرفت تحصیلی اثر می گذارند. همچنین، چارچوب نظری به کاوش تاثیر متقابل بین حمایت های مدرسه و عوامل زمینه ای مانند سواد دیجیتال، فضای مدرسه و زیرساخت های فناوری می پردازد تا چگونگی تقویت یا تضاد اثرات حمایت ها بر اساس شرایط مختلف روشن شود (Laurillard, ۲۰۱۲؛ Means et al., ۲۰۱۳). این پژوهش از رویکردی ترکیبی بهره می برد و با مرور منابع، مطالعات میدانی و تحلیل داده های نمونه ای از مدارس متوسطه، سازوکارهای پشتیبان و پیامدهای تحصیلی را مدل سازی می کند تا به درک عمیق تری از کارکرد حمایتی مدرسه در یادگیری ترکیبی دست یابد. یافته های اولیه نشان می دهد که حضور فعال در برنامه های مشاوره ای و مشارکت هم سالان می تواند به تقویت خودکارآمدی تحصیلی، کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود نتایج تحصیلی منجر شود. این نتیجه با پژوهش های پیشین همسو است که نشان می دهند پشتیبانی های مدرسه نقش اساسی در پیوند میان آموزش دیجیتال و یادگیری موثر ایفا می کنند (Graham, ۲۰۰۶؛ Osguthorpe & Graham, ۲۰۰۳). پیشنهادهای سیاستی و آموزشی متناسب با یافته ها ارائه می شود تا طراحی دوره های مشاوره ای، راه اندازی گروه های همیاری و پشتیبانی مدرسه ای را در راستای ارتقای نتایج تحصیلی تسهیل نماید

کلیدواژه ها:

حمایت های مدرسه ، مشاوره ، همیاری هم سالان ، یادگیری ترکیبی