تاثیر سیستم های هوش مصنوعی بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سیستم های هوش مصنوعی بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان مقطع متوسطه شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه دهم رشته ریاضی-فیزیک ناحیه ۶ آموزش و پرورش شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) و پرسشنامه مشارکت تحصیلی زرنگ (۱۳۹۱) بود. روایی پرسشنامه ها از طریق روایی محتوایی و سازه و پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ (به ترتیب ۸۶/۰ و ۸۹/۰) تایید گردید. مداخله آموزشی مبتنی بر سیستم هوش مصنوعی شامل نرم افزار آموزشی هوشمند با قابلیت شخصی سازی محتوا، بازخورد تطبیقی و مسیر یادگیری انفرادی به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل از نظر انگیزه تحصیلی و مشارکت تحصیلی تفاوت معناداری وجود دارد سیستم های هوش مصنوعی به طور معناداری باعث افزایش انگیزه درونی و بیرونی و نیز افزایش مشارکت رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموزان شده است. اندازه اثر سیستم های هوش مصنوعی بر انگیزه تحصیلی ۴۶/۰ و بر مشارکت تحصیلی ۵۲/۰ برآورد گردید. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که سیستم های هوش مصنوعی با فراهم سازی بازخورد فوری، شخصی سازی یادگیری و ایجاد محیط تعاملی، نقش موثری در افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری ایفا می کنند. بنابراین بهره گیری از این فناوری ها در نظام آموزشی کشور با ملاحظات فقهی و حقوقی آن می تواند به عنوان یک راهبرد اثربخش در ارتقای کیفیت یادگیری مورد توجه قرار گیرد

کلیدواژه ها:

سیستم های هوش مصنوعی ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت تحصیلی ، یادگیری تطبیقی ، دانش آموزان