تحلیل نقش تعاملات کلاسی در ارتقای کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

تعاملات کلاسی به عنوان یکی از ارکان اصلی فرآیند آموزشی، نقشی بنیادین در شکل گیری باورها، نگرش ها و عملکردهای تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش های نظری نشان می دهند که کیفیت روابط برقرار شده میان معلم و دانش آموز و همچنین میان خود دانش آموزان، بستری حیاتی برای انتقال مفاهیم و رشد شناختی فراهم می آورد. در این میان، توجه به ابعاد مختلف تعامل از جمله حمایت عاطفی، چالش های شناختی و بازخوردهای سازنده، می تواند بستر مناسبی برای درک عمیق تر محتوای آموزشی و افزایش سطح یادگیری ایجاد نماید. علاوه بر ابعاد شناختی، انگیزش تحصیلی دانش آموزان به شدت تحت تاثیر پویایی های ارتباطی در محیط کلاس درس است. نظریه های انگیزشی بر این نکته تاکید دارند که وقتی دانش آموزان در محیطی حضور دارند که در آن احساس ارزشمندی، استقلال و ارتباط موثر می کنند، تمایل درونی آن ها برای مشارکت در فعالیت های یادگیری افزایش می یابد. تعاملات مثبت کلاسی با برآورده کردن نیازهای روانی دانش آموزان، موانع یادگیری را کاهش داده و فضایی را فراهم می آورند که در آن دانش آموزان با اشتیاق بیشتری به کاوش و کشف دانش می پردازند. این مقاله با رویکردی تحلیلی_توصیفی، به بررسی و واکاوی نقش تعاملات کلاسی در ارتقای کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی می پردازد. در این راستا، ابتدا چارچوب های نظری مرتبط با تعامل و یادگیری تبیین شده و سپس روابط علی و مفهومی میان متغیرهای مورد نظر تحلیل می گردد. نتایج این بررسی نشان می دهد که تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و طراحی الگوهای تعاملی مناسب در کلاس درس، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای دستیابی به اهداف آموزشی عالی و تربیت نسلی با انگیزه و خلاق است.

کلیدواژه ها:

تعاملات کلاسی ، کیفیت یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، نظریه شناختی–اجتماعی