چشم انداز آموزش خلاق در عصر هوش مصنوعی و تحول نقش معلمان در مدارس آینده

این مقاله به بررسی تاثیر رویکرد یادگیری سازگار (Adaptive Learning) بر افزایش عمق یادگیری مفاهیم اساسی در دروس پایه (ریاضی، علوم، فارسی) دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. یادگیری سازگار، که مبتنی بر فناوری های هوشمند و شخصی سازی فرایند آموزش است، به دنبال تطبیق محتوا، سرعت و شیوه ارائه مطالب آموزشی با نیازها، سطح دانش پیشین، و سبک یادگیری منحصر به فرد هر دانش آموز است. روش شناسی این پژوهش بر پایه مطالعات کتابخانه ای و تحلیل اسنادی جامع استوار است که ادبیات نظری، تجربیات پیاده سازی، و چارچوب های نظری پیرامون یادگیری شخصی سازی شده را مورد واکاوی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهند که سیستم های یادگیری سازگار به طور معناداری توانایی دانش آموزان را در انتقال از یادگیری سطحی (حفظ کردن) به یادگیری عمیق (فهم مفهومی، کاربرد، و تحلیل) بهبود می بخشند. بحث مقاله بر اهمیت مدل سازی شناختی دانش آموز و اهمیت بازخورد فوری و هدایت شده در این سیستم ها تاکید دارد. نتیجه گیری این پژوهش بر لزوم ادغام استراتژیک فناوری های سازگار در برنامه های درسی ملی به عنوان یک سیاست کلان آموزشی تاکید می کند تا از انباشت نادانی های ساختاری در پایه های تحصیلی جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازگار ، عمق یادگیری ، آموزش پایه ، شخصی سازی یادگیری ، فناوری آموزشی ، مفاهیم اساسی.