مدیریت کلاس درس با رویکرد اجتماعی و اخلاقی

مدیریت کلاس درس، به عنوان قلب تپنده فرآیند تعلیم و تربیت، در گذر از الگوهای سنتی مبتنی بر کنترل و انضباط تک بعدی، به سمت پارادایم های جامع نگر در حال تحول است. رویکرد اجتماعی-اخلاقی در مدیریت کلاس، نه صرفا یک تکنیک نظم بخشی، بلکه یک فلسفه تربیتی است که هدف غایی آن ایجاد یک «اجتماع یادگیرنده اخلاقمدار» است. این رویکرد با تاکید همزمان بر دو بعد اجتماعی (تقویت تعاملات مثبت، همکاری، حس تعلق و مسئولیت پذیری جمعی) و اخلاقی (پرورش فضیلت هایی چون احترام، انصاف، همدلی و تفکر انتقادی)، به دنبال ایجاد محیطی امن، عادلانه و پویا است که در آن یادگیری دانش آموزان در ابعاد شناختی، اجتماعی و هیجانی به شکلی یکپارچه تسهیل می گردد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی، به تبیین مبانی نظری، اهداف، مولفه ها و کاربردهای عملی این رویکرد می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که اتخاذ چنین رویکردی می تواند منجر به کاهش تعارضات، افزایش انگیزش درونی، تقویت مهارت های زندگی و نهایتا ارتقای کیفیت یادگیری شود. با این حال، موانعی چون کمبود زمان، فشار برنامه های درسی فشرده، تنوع فرهنگی و باورهای ریشه دار معلمان درباره اقتدار، چالش های مهمی در مسیر تحقق آن محسوب می شوند. ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر مشارکت، گفت وگو و بازاندیشی، می تواند زمینه اجرای موثر این الگوی مدیریتی را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس درس ، رویکرد اجتماعی-اخلاقی ، اجتماع یادگیرنده ، تربیت اخلاقی