بررسی نقش خانواده در تقویت یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خانواده در تقویت یادگیری دانش آموزان و شناسایی مولفه های موثر بر این فرایند انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی، تجارب زیسته ۲۸ نفر از والدین، معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی و متوسطه را از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته مورد واکاوی قرار داده است. یافته ها در سه مضمون اصلی دسته بندی شد: «بسترهای حمایتی خانواده» شامل ایجاد محیط فیزیکی مناسب برای مطالعه، تامین منابع یادگیری و نظارت هدفمند بر فرایند تحصیل؛ «الگوهای تعاملی اثربخش» شامل گفت وگوی آموزشی، مشارکت در تکالیف مدرسه، ارتباط مستمر با معلمان و سبک فرزندپروری مقتدرانه؛ و «ظرفیت های انگیزشی و عاطفی» شامل تقویت خودپنداره تحصیلی، مدیریت هیجانات منفی مرتبط با مدرسه، و ارزش گذاری فرهنگی برای علم آموزی. نتایج نشان می دهد خانواده ای که از سرمایه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی برخوردار است، توانایی بیشتری برای ایجاد تجارب یادگیری غنی در خارج از مدرسه دارد؛ اما در عین حال، آگاهی و باورهای والدین نسبت به نقش خود در یادگیری، از سرمایه مادی آنان تعیین کننده تر است. همچنین یافته ها حاکی از آن است که شکاف میان انتظارات مدرسه از خانواده و توانایی های واقعی خانواده ها، یکی از چالش های اساسی در این حوزه است. پژوهش نتیجه می گیرد که تقویت یادگیری دانش آموزان نیازمند طراحی برنامه های توانمندسازی خانواده محور و ایجاد پیوند نظام مند میان نهاد خانه و مدرسه است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: خانواده ، یادگیری دانش آموزان ، سرمایه فرهنگی ، مشارکت والدین ، پیشرفت تحصیلی.