تدوین چارچوب مفهومی تجارت اجتماعی در صنعت ورزش

هدف از این پژوهش تدوین چارچوب تجارت اجتماعی در صنعت ورزش بود. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام­مند (تحلیل مضمون) انتخاب شد. جامعه آماری پژوهش­ شامل دو بخش منابع انسانی (مدیران و مشاوران کسب وکارهای ورزشی، اساتید و صاحب­نظران بازاریابی ورزشی و رسانه­های  اجتماعی) و منابع اطلاعاتی (علمی، کتابخانه­ای و رسانه­ای مرتبط و معتبر) بود. مصاحبه شوندگان و منابع اطلاعاتی به تعداد قابل کفایت، به صورت هدفمند و بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند (۱۸ نفر و ۳۲ سند). ابزار پژوهش شامل مصاحبه­های اکتشافی نیمه ساختارمند به همراه مطالعه کتابخانه­ای نظام مند بود. روایی ابزار بر اساس شایستگی عملی، اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تائید گردید. جهت تحلیل یافته­ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله­ای (باز، گزینشی و موضوعی) با رویکرد تحلیل مضمون استفاده شد. چارچوب مفهومی نهایی شامل ۹۳ مولفه، ۳۲ بعد، ۱۴ منظر و ۵ سطح شناسایی شده بود. سطوح و منظرها به ترتیب اثرگذاری- اثرپذیری بین متغیرهای زیر مجموعه آن­ها شامل سطح ظرفیت اکوسیستمی تجارت اجتماعی در ورزش، سطح سیستم تجارت اجتماعی در ورزش، سطح مدیریت و توسعه تجارت اجتماعی در ورزش، سطح عوامل راهبردی وضعیتی تجارت اجتماعی در ورزش و سطح سودمندی و پیامدهای توسعه تجارت اجتماعی ورزشی بود. براساس یافته­های پژوهش می­توان گفت توسعه ارتباطات و کسب سود بیشتر کسب وکارهای ورزشی نیازمند به کارگیری استراتژی تغییر و نوآوری در محیط کسب و کارها و استفاده از رویکردهای نوین بازاریابی و ارتباطات مشتریان، به همراه شبکه ­سازی محیطی مبتنی بر فناوری جدید بازاریابی و تجارت است.

کلیدواژه ها:

تجارت اجتماعی ، رسانه های اجتماعی ، اکوسیستم تجاری ورزشی ، فضای آنلاین ، صنعت ورزش