رابطه خودکارآمدی و پیشرفت مهارت های حرکتی و یادگیری درس تربیت بدنی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان بروجن

هدف از این پژوهش تعیین رابطه خودکارآمدی با پیشرفت مهارت های حرکتی و یادگیری درس تربیت بدنی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان بروجن بود. جامعه آماری این تحقیق شامل دانش آموزان دختر مدارس متوسطه اول شهرستان بروجن در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای تعداد ۶۰ دانش آموز انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور و پرسشنامه خودکارآمدی کودکان و نوجوانان بود. پس از تکمیل و جمع آوری پرسشنامه ها، نمرات خام با استفاده از کلید نمره گذاری محاسبه گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون از طریق نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی با پیشرفت مهارت های حرکتی و یادگیری درس تربیت بدنی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر بروجن رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۰۵>p). بنابراین می توان گفت که با خودکارآمدی می توان پیشرفت تحصیلی را پیش بینی کرد.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، خودکارآمدی ، مهارت های حرکتی ، تربیت بدنی