بررسی ارتباط نگرش دانش آموزان به هوش مصنوعی با مشارکت تحصیلی و یادگیری فعال

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط نگرش دانش آموزان به هوش مصنوعی با مشارکت تحصیلی و یادگیری فعال آنان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری و تحلیل نظام مند مطالعات مرتبط با هوشمندسازی مدارس، نگرش به هوش مصنوعی و مولفه های مشارکت تحصیلی انجام شد. یافته ها نشان داد نگرش مثبت دانش آموزان به هوش مصنوعی با افزایش مشارکت تحصیلی در ابعاد رفتاری، شناختی و هیجانی همراه است و نقش مهمی در تقویت یادگیری فعال ایفا می کند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که استفاده هدفمند از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، در صورت پذیرش آگاهانه دانش آموزان، می تواند به افزایش تعامل آموزشی، خودتنظیمی یادگیری و درگیری شناختی منجر شود. در مقابل، نادیده گرفتن نگرش دانش آموزان می تواند اثربخشی برنامه های هوشمندسازی مدارس را کاهش دهد. در نتیجه گیری، تاکید می شود که موفقیت آموزش هوشمند مستلزم توجه هم زمان به ابعاد فناورانه و نگرشی است و مدیران و معلمان باید نگرش دانش آموزان را به عنوان عاملی کلیدی در طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نگرش دانش آموزان ، مشارکت تحصیلی ، یادگیری فعال