بررسی تاثیر برنامه های آموزشی تاب آوری اجتماعی بر مهارت های همدلی، کنترل هیجان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه های آموزشی تاب آوری اجتماعی بر مهارت های همدلی، کنترل هیجان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس کرمانشاه انجام شد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل طراحی گردید. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس دولتی منطقه ۲ آموزش و پرورش کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز (۳۰ دختر و ۳۰ پسر) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش برنامه آموزشی تاب آوری اجتماعی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی معمول مدرسه را دریافت کرد. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه مهارت های همدلی برگرفته از مقیاس همدلی نوجوانان سازنده: دیویس، ۱۹۸۳، پرسشنامه کنترل هیجان سازنده: گرینبرگ، ۱۹۹۹ و پرسشنامه انگیزش تحصیلی سازنده: وولف، ۲۰۰۲ بود که اعتبار و روایی آن ها از طریق مطالعات پیشین تایید شده است. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و آزمون t وابسته تحلیل شدند. نتایج نشان داد برنامه آموزشی تاب آوری اجتماعی تاثیر معناداری بر مهارت های همدلی (p<۰.۰۱, β=۰.۴۶)، کنترل هیجان (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸) و انگیزش تحصیلی (p<۰.۰۱, β=۰.۵۰) دانش آموزان داشته است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اجتماعی ، مهارت های همدلی ، کنترل هیجان ، انگیزش تحصیلی