نقش سبک های تربیتی خانواده های تک فرزندی در ایجاد مشکلات رفتاری و اخلاقی دانش آموزان

مقوله فرزندآوری از دیرباز در جوامع اسلامی، مطلوب بوده و فرزندآوری یک سرمایه مهم و از شاخصه های قدرت و توانایی برای خانواده و نزدیکان تلقی و طبق آموزه های اسلامی، فرزند رحمت و برکت زندگی محسوب می شود. اما جوامع و فرهنگ ها پیوسته در حال تغییر است و سبک زندگی اسلامی سنتی هم مصون از این تغییر نبوده تا آنجاکه همان فرزند که مایه امید و فخر خانواده بود اکنون مایه زحمت و مخل آسایش دانسته می شود. امروزه نگرش والدین نسبت به فرزندآوری تغییر چشمگیری داشته و در چند دهه گذشته تمایل زوج ها به فرزندآوری کمتر شده است. عوامل بسیار زیادی ازجمله عوامل درونی که در درون فرد قرار دارند و بیرونی که خارج از فرد قرار دارند ، باعث به وجود آمدن چنین مشکلات رفتاری در طول دوره نوجوانی می شود. یکی از عواملی که در تفاوت های فردی تاثیر دارد، شیوه های فرزندپروری است. انعطاف پذیری بین شخصی یا تنظیم رفتار موقعیت های بین شخصی، به طور مستقیم بر سازگاری روانشناختی فرد تاثیر می گذارد. این پژوهش در صدد است به نقش سبک های تربیتی خانواده های تک فرزندی در ایجاد مشکلات رفتاری و اخلاقی دانش آموزان بپردازد.

کلیدواژه ها:

فرزندآوری ، سبک تربیتی ، تک فرزندی