بررسی سهم بهره وری کل عوامل تولید در رشد اقتصادی کشورهای منطقه منا

هدف این مقاله ارزیابی سهم بهره وری کل عوامل تولید در رشد اقتصادی کشورهای منطقه منا در دوره ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ است. برای دستیابی به این هدف، روش حسابداری رشد جدید برای درک بهتر منابع رشد و سهم آنها از رشد اقتصادی گسترش یافت. در مرحله نخست تابع مرزی تصادفی با ضرایب متغیر برآورد و کشش های نیروی کار و سرمایه در زمان و برای تمامی کشورها محاسبه و با کمک نتایج همین تابع کارایی فنی برآورد گردید. سپس پیشرفت تکنولوژیکی با روش مرزی اجزاء خطا تخمین زده شد و در نهایت سهم نهاده ها از رشد اقتصادی بدست آمد. نتایج حسابداری رشد درون زا نشان داد متوسط سهم نهاده های کلاسیک نیروی کار و سرمایه از رشد اقتصادی ۹۳ درصد است؛ که سهم سرمایه ۵۹/۲۵ درصد و سهم نیروی کار ۳۳/۶۵ درصد می باشد. متوسط سهم بهره وری نهاده افزا از رشد سالانه ۱۱/۱۵ درصد بوده که از این مقدار سهم بهره وری سرمایه افزا ۲/۳۵ درصد و سهم بهره وری کارافزا ۸/۸ درصد می باشد همچنین متوسط سهم بهره وری مستقل از رشد سالانه ۱۰/۳ درصد است که برآیند دو عامل تغییر کارایی فنی و پیشرفت تکنولوژیکی می باشد. یافته های این مقاله پیامدهای مهمی برای چشم انداز رشد کشورهای منطقه منا دارند. نخست اینکه افزایش بهره وری مستلزم بهبود پیشرفت تکنولوژیکی است؛ و در کنار آن نیروی انسانی با کیفیت نیز برای انتقال این فناوری ها به فرآیندهای تولید مورد نیاز است. دوم اینکه به دلیل محدودیت در انباشت سرمایه، رشد TFP باید محرک اصلی رشد در این کشورها باشد. این شتاب از طریق تکیه بر دانش ایجاد شده از طریق سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه و سرمایه انسانی ممکن است که تا حدودی از مدل های رشد درون زا مشهود بود.

کلیدواژه ها:

حسابداری رشد درون زا ، بهره وری سرمایه افزا ، کارافزا ، بهره وری کل عوامل ، منطقه منا