تاثیر کیفیت زندگی کاری بر انطباق پذیری مسیر شغلی با نقش میانجی تناسب فرد-سازمان

تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر کیفیت زندگی کاری بر انطباق پذیری مسیر شغلی با نقش میانجی تناسب فرد-سازمان انجام شد. از لحاظ هدف، تحقیق حاضر از نوع کاربردی و از لحاظ روش همبستگی می باشد و از لحاظ روش تحلیل، معادلات ساختاری است. جامعه آماری این پژوهش شامل کارکنان بانک ملی استان اردبیل می باشد که تعداد آنها برابر ۴۴۰ نفر می باشد. برای تعیین حجم نمونه کارکنان از جدول مورگان استفاده شد و تعداد نمونه آماری برابر ۲۰۵ نفر بدست آمد که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده های مورد نیاز، از پرسشنامه انطباق پذیری مسیر شغلی ساویکاس و پورفلی (۲۰۱۲)، کیفیت زندگی کاری والتون (۲۰۰۳ نقل از میرسپاسی ۱۳۹۶) و پرسشنامه تناسب فرد-سازمان اسکروگینس (۲۰۰۸) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری Lisrel تحلیل شد و برای تحلیل فرضیه های تحقیق از معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد که کیفیت زندگی بر انطباق پذیری مسیر شغلی تاثیر مستقیم معنی داری دارد و علاوه بر این کیفیت زندگی با نقش میانجی تناسب فرد-سازمان بر انطباق پذیری مسیر شغلی تاثیر معنی داری دارد. بنابراین می توان گفت که افزایش تناسب فرد-سازمان می تواند باعث تقویت و تشدید تاثیر کیفیت زندگی کاری بر انطباق پذیری مسیر شغلی شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی کاری ، انطباق پذیری مسیر شغلی ، تناسب فرد سازمان