مقدمه ای بر پیامدهای اجتماعی و اقتصادی حاشیه نشینی در شهر بجنورد

حاشیه نشینی یکی از مهمترین چالش های اجتماعی و اقتصادی شهرهای ایران در دهه های اخیر است. رشد سریع جمعیت شهری، مهاجرت های بی رویه روستا به شهری، نابرابری اقتصادی و کمبود فرصت های شغلی از جمله عواملی هستند که در ایجاد حاشیه نشینی شهرهای ایران نقش دارند. از سوی دیگر تجمع ویژگی های منفی اقتصادی و اجتماعی در مناطق حاشیه نشین موجب بازتولید آنها شده و فقر و بیکاری و نابرابری اقتصادی را تشدید می کند. شهر بجنورد مرکز استان نوظهور خراسان شمالی به دلیل موقعیت سیاسی جدید یکی از مقاصد مهاجرت در دو دهه اخیر است که طبق مطالعات میدانی و اطلاعات استان جمعیت حاشیه نشین قابل ملاحظه ای دارد. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی پیامدهای اجتماعی و اقتصادی حاشیه نشینی در این شهر است. نتایج تحلیل و بررسی داده های این تحقیق که به روش کتابخانه ای و اسنادی جمع آوری شده نشان می دهد حاشیه نشینی علاوه بر این که خود محصول بیکاری، فقر و بی سوادی، سکونت غیر رسمی و مشکلات اجتماعی و اقتصادی است، خود ایجاد کننده و تشدید کننده مشکلات ذکر شده نیز هست. از این رو تنها راه کنترل و جلوگیری از گسترش حاشیه نشینی در شهرها، کاهش و تلاش برای رفع مشکلات یاد شده در جامعه شهر و روستا است تا از گسترش و تشدید آن جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، عوامل اجتماعی ، عوامل اقتصادی ، بجنورد