تدوین راهبردهای توانمندسازی سکونتگاه های غیررسمی با استفاده از تحلیل SWOT (نمونه موردی شهر پاکدشت)

سکونتگاه های غیررسمی معلول شهرنشینی مدرن و گفتمان پیشرفت در عصر روشنگری است. این گونه سکونتگاه ها به علت غیررسمی بودن، از برنامه ریزی، طراحی شهری و خدمات عمومی محروم است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی بهترین راهبردهای توانمندسازی سکونتگاه های غیررسمی شهر پاکدشت انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و به لحاظ هدف کاربردی توسعه ای می باشد. حجم نمونه به روش نمونه گیری تصادفی تعداد ۱۰۲ سرپرست خانوار انتخاب شد و جامعه آماری تحقیق شامل ساکنین سکونتگاه های غیررسمی شهر پاکدشت و مسئولان ذیربط بوده است. گردآوری داده ها به دو روش مطالعات کتابخانه ای و میدانی و با ابزار پرسشنامه و مصاحبه انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات، از نرم افزارهای Spss و Excel استفاده شده وسپس از طریق الگوی تحلیل SWOT و بررسی ضعفها، قوتها، تهدیدها و فرصتها، راهبردهای مناسب جهت ساماندهی و توانمندسازی اسکان غیررسمی شهر پاکدشت ارائه شده است. یافته ها نشان می دهد عامل مدیریتی به عنوان یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار در توانمندسازی محلات غیررسمی پاکدشت تلقی می شود. بنابراین با تصحیح سامانه های مدیریتی و عملکرد درست آنها از طریق برقراری تعامل و اقدام مشترک می توان به ساماندهی اسکان غیررسمی این محلات پرداخت. ساماندهی با تکیه بر توانمندسازی، ایجاد تسهیلات و دادن امکانات از سوی دولت و با نظارت دقیق و همه جانبه به منظور جلوگیری از گسترش این سکونتگاه ها و به کاربردن قوانین سخت اجرایی از سوی سازمان ها و نهادهای ذیربط، بهترین راه حل ممکن در تقابل با این مسئله است. همچنین در پایان راهبردهای اجرایی مدیریتی، اقتصادی، خدماتی، کالبدی و اجتماعی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سکونتگاه غیررسمی ، توانمندسازی ، شهر پاکدشت ، راهبرد