بهینه سازی انرژی با سامان دهی توده های ساختمانی بر مبنای میزان سایه اندازی (مطالعه موردی: مجتمع مسکونی چیتگر تهران)

سایه اندازی ساختمان ها به عنوان یکی از چالش های اصلی در طراحی شهری معاصر، تاثیر قابل توجهی بر کیفیت محیط زیست شهری، آسایش حرارتی، مصرف انرژی و ارزش املاک دارد. این مقاله با هدف بررسی تاثیرات سایه ندازی ساختمان ها بر محیط زیست شهری و ارائه راهکارهای طراحی پایدار برای مدیریت این پدیده، به مطالعه موردی می پردازد. در این پژوهش، با استفاده از نرم افزارهای شبیه سازی، میزان و مدت زمان سایه اندازی ساختمان ها بر ساختمان های مجاور در طول روز منطبق بر وضع موجود بررسی شده است. همچنین، تاثیر عوامل مختلفی مانند ارتفاع تابش خورشید و زاویه آزیموت آن و جانمایی ساختمان ها بر میزان سایه اندازی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج این پژوهش می تواند در راستای بهینه سازی مصرف انرژی از طریق سایه اندازی مناسب توده های ساختمانی بر یکدیگر، به طراحان کاربری های مسکونی و شهری کمک شایانی کند.

کلیدواژه ها:

سایه اندازی ، توده ساختمانی ، بهینه سازی ، منظر شهری پایدار