بررسی و راهکارهای توسعه میان افزا در شهر نورآباد لرستان

افزایش جمعیت شهرها و در کنار آن رشد افقی شهرها باعث تغییر کاربری اراضی ناب کشاورزی و همچنین نادیده گرفته شدن بافت مرکزی و قدیمی شهرها شده است. از رویکردهای مطرح شده در انتقاد به این مسائل می توان به توسعه میان افزایی شهری اشاره نمود که به دنبال بهره برداری از زمین های خالی بهسازی و بازسازی بافت های فرسوده و متروکه رهاشده در شهر است. این پژوهش به لحاظ هدف از نوع پژوهش های کاربردی و به لحاظ ماهیت، اکتشافی-توصیفی که فرآیند گردآوری اطلاعات به صورت مطالعات کتابخانه ای و اسنادی گردآوری شده است و با استفاده از روش SWOT راهکارهای برای بررسی توسعه میان افزا در شهر نورآباد ارائه گردید. بدین منظور ابتدا ویژگی های منطقه موردبررسی و ارزیابی قرار گرفت. نقاط ضعف و قوت توسط ماتریس IFE و فرصت ها و تهدیدات توسط ماتریس EFE تعیین گردید. نتایج نشان می دهد شهر نورآباد به لحاظ ظرفیت درونی از قوت های بیشتری برخوردار است و به لحاظ ظرفیت بیرونی از فرصت های بیشتری نسبت به تهدیدات برخوردار است و این نشان دهنده موقعیت تهاجمی شهر نورآباد در مدل SWOT است که در ادامه چهار استراتژی برای شهر نورآباد که عبارت اند از: استفاده از فضاهای بایر و بلااستفاده در جهت ایجاد فضاهای تعاملی و مشارکت اهالی جهت افزایش و بهبود روابط همسایگی، احساس هویت و حس تعلق شهروندان؛ وجود مکان های طبیعی و چشم اندازهای زیبای توریستی به دوراز هرگونه آلودگی صوتی؛ ایجاد انگیزه جهت حفظ ارزش های فرهنگی و حفظ رسوم و عقاید و حفظ بقای ساکنان بومی؛ استفاده از توسعه میان افزا در محله های با طبقات کم ارتفاع جهت حفظ اراضی مزروعی.

کلیدواژه ها:

توسعه میان افزا ، راهبردها و راهکارها ، شهر نورآباد ، مدل SWOT