بررسی شاخص های شهر ۱۵ دقیقه ای در محلات منطقه ۶ تهران

هدف این پژوهش، ارزیابی و سطح بندی محلات منطقه ۶ تهران از منظر الگوی «شهر ۱۵ دقیقه ای» و بر اساس چهار شاخص کلیدی مجاورت، تراکم، تنوع و دیجیتالی شدن است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی است. برای سنجش شاخص ها از روش های مختلفی شامل تحلیل بافر ۸۰۰ متری برای سنجش مجاورت، تراکم کرنل برای تحلیل تراکم جمعیت، شاخص آنتروپی برای اندازه گیری تنوع کاربری اراضی و روش UDAM برای ارزیابی دیجیتالی شدن استفاده شد. در نهایت، با به کارگیری روش تصمیم گیری چند معیاره TOPSIS و تعیین وزن معیارها با استفاده از روش آنتروپی شانون، محلات مورد مطالعه رتبه بندی شدند. یافته ها نشان داد که توزیع خدمات و زیرساخت ها در سطح محلات نابرابر است. بر اساس نتایج روش تاپسیس، محلات امیرآباد، یوسف آباد و آرژانتین به ترتیب با کسب بالاترین امتیاز، دارای بیشترین پتانسیل برای تحقق شهر ۱۵ دقیقه ای شناخته شدند. این امر عمدتا تحت تاثیر وزن بالای شاخص دیجیتالی شدن در مدل نهایی بود که سهمی معادل ۰.۵۵۴۸ داشت. در مقابل، محلاتی مانند فاطمی و بهجت آباد در پایین ترین رتبه قرار گرفتند. در نتیجه می توان گفت که منطقه ۶ تهران در مسیر تحقق شهر ۱۵ دقیقه ای با چالش های جدی به ویژه در توزیع عادلانه خدمات تخصصی و زیرساخت های دیجیتال مواجه است. دستیابی به این الگو، نیازمند برنامه ریزی یکپارچه و توجه ویژه به ارتقای شاخص های مذکور در محلات محروم است.

کلیدواژه ها:

شهر ۱۵ دقیقه ای ، منطقه ۶ تهران ، تاپسیس ، آنتروپی شانون