دامنه اعمال قاعده منع تعقیب و محاکمه مجدد در نظام حقوقی ایران

مجازات مجرمان و مرتکبان اعمال خلاف هنجارها و عادات مسلم و عرف هر جامعه از ابتدا در اندیشه های آغازین جوامع بسیط بشری به صورت سرزمینی مطرح بوده و اعمال می گردیده است به این معنی که مجرم در محلی که مرتکب جرم شده بود محاکم و مجازات می شد و تعقیب و مجازات در قلمرو و توسط حاکمیت کشور محل ارتکاب جرم صورت می گرفت. قاعده ی منع تعقیب، محاکمه و مجازات مجدد، قاعده ای است بین المللی که توسط همه ی دولت های جهان مورد استفاده واقع شده است. طبق این قاعده موضوعی که نسبت به آن رسیدگی قضائی به آمده و با صدور حکم قطعی لازم الاجراء، پرونده مختومه می گردد دیگر به هیچ وجه نمی توان نسبت به همان دعوا رسیدگی قضائی مجدد مطرح ساخت. بنابراین هدف از انجام پژوهش حاضر تبیین اعمال قاعده منع تعقیب و محاکمه مجدد و موانع و استثنائات اجرای آن است. این پژوهش بصورت عمل توصیفی و کتابخانه ای با استفاده از فیش برداری کتب، مقالات و پایان نامه ها انجام شده است.

کلیدواژه ها:

تعقیب ، محاکمه ، منع تعقیب مجدد ، منع محاکمه مجدد ، اعتبار امر مختومه