بررسی ویژگی های زراعی و اقتصادی کشت مخلوط سیر و شنبلیله در سامانه های تغذیه مختلف

پیشینه پژوهش و هدف: استفاده از کودهای آلی علاوه بر کاهش مصرف کودهای شیمیایی، می تواند نقش مهمی در سلامت محیط زیست داشته باشد. بررسی ابعاد مختلف اکولوژیک و اقتصادی کشت مخلوط گیاهان تحت استفاده از کودهای مختلف دارای اهمیت است. این آزمایش با هدف مقایسه ویژگی های زراعی و اقتصادی الگوهای کشت خالص و مخلوط دو گیاه سیر و شنبلیله، تحت شرایط تغذیه آلی و شیمیایی انجام شد. روش ها: این آزمایش به صورت کرت های خردشده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی شیروان اجرا شد. عامل اصلی شامل شاهد، کود شیمیایی و کمپوست (کود آلی) و عامل فرعی شامل کشت خالص سیر و شنبلیله، کشت مخلوط ۲۵ درصد سیر با ۷۵ درصد شنبلیله، ۵۰ درصد سیر با ۵۰ درصد شنبلیله، و ۷۵ درصد سیر با ۲۵ درصد شنبلیله بود. نتایج: استفاده از کمپوست منجر به بیشترین درصد اسانس سیر و شنبلیله (به ترتیب ۲/۵۳ و ۱/۱۹%) شد و گیاهانی که کود دریافت نکردند، کمترین درصد اسانس سیر و شنبلیله را به ترتیب با مقادیر ۱/۹۹ و ۰/۸۹% نشان دادند. گیاهانی که در شرایط کشت خالص با کودهای کمپوست و شیمیایی تغذیه شده بودند، بیشترین مقدار عملکرد علوفه خشک، عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه را داشتند. از طرف دیگر، بیشترین مزیت اقتصادی از الگوی کشت مخلوط حاصل شد، به طوری که بیشترین مزیت اقتصادی متعلق به کشت مخلوط ۷۵ درصد سیر و ۲۵ درصد شنبلیله در شرایط تغذیه با کود کمپوست بود. نتیجه گیری کلی: نتایج این پژوهش نشان دهنده مزیت زراعی و اقتصادی الگوی کشت مخلوط نسبت به تک کشتی، و سامانه تغذیه آلی نسبت به تغذیه شیمیایی در کشت گیاهان سیر و شنبلیله بود. در مجموع، اجرای سامانه کشت مخلوط با نسبت های ۷۵ درصد سیر همراه با ۲۵ درصد شنبلیله و ۵۰ درصد سیر با ۵۰ درصد شنبلیله با کوددهی کمپوست مناسب تر بود.

کلیدواژه ها:

Chemical fertilizers ، Organic fertilizers ، Essential oil ، Advantage ، Land equivalent ratio. ، کودهای شیمیایی ، کودهای آلی ، اسانس ، سودمندی ، نسبت معادل (هم ارزی) زمین.