تاثیر آموزش درمان مبتنی بر تحلیل تابعی بر انعطاف پذیری شناختی، شادکامی، سازگاری هیجانی و کاهش وزن مردان مبتلا به چاقی

مقدمه: چاقی ارتباط نزدیکی با سلامت و شاخص­های روانی از جمله انعطاف پذیری شناختی، شادکامی، سازگاری هیجانی و وزن دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش درمان مبتنی بر تحلیل تابعی بر انعطاف پذیری شناختی، شادکامی، سازگاری هیجانی و کاهش وزن در آقایان مبتلا به چاقی شهر شیراز انجام گردید روش­کار: این پژوهش نیمه­تجربی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با  یک گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه پژوهش مردان مبتلا به چاقی شیراز (ایران) در سال ۱۴۰۴ بودند که از میان آن­ها  ۲۴ نفر با شرایط ورود به پژوهش با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و با روش تصادفی ساده در گروه آزمون و کنترل (هر گروه ۱۲ نفر) قرار گرفتند. آقایان مورد مطالعه با فرم جمعیت شناختی، پرسشنامه­های: انعطاف پذیری شناختی، شادکامی آکسفورد، سازگاری هیجانی و مقیاس چاقی مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمون تحت مداخله ۸ جلسه­ ۹۰ دقیقه­ای آموزش درمان مبتنی بر تحلیل تابعی قرار گرفت. داده­ها با استفاده از آنالیز کوواریانس چندمتغیره در سطح معناداری (۰۵/۰>P) تجزیه ­و تحلیل شد. یافته ­ها: نتایج نشان داد که آموزش درمان مبتنی بر تحلیل تابعی تاثیر معناداری بر میانگین نمره­های: انعطاف پذیری شناختی، شادکامی، سازگاری هیجانی داشت (۰۰۱/۰>P)، اما بر کاهش وزن تاثیر نداشت (۰۵/۰سازگاری هیجانی (۳۹/۰)، انعطاف پذیری شناختی (۲۸/۰) و شادکامی (۲۵/۰) بود. نتیجه­ گیری: مطالعه حاضر نشان داد که آموزش درمان مبتنی بر تحلیل تابعی می­تواند منجر بهبود انعطاف پذیری شناختی ، شادکامی، سازگاری هیجانی گردد اما بر کاهش وزن تاثیر نداشته است. لذا به­کارگیری این روش ساده، مفید و کم هزینه توسط متخصصان بهداشت روان، پرستاران و روانشناسان دوره دیده در جامعه مردان مبتلا به چاقی همراه با یک برنامه ورزشی توصیه می­شود.

کلیدواژه ها:

Functional analysis-based therapy ، Cognitive flexibility ، Happiness ، Emotional adjustment ، Obesity ، Weight loss ، درمان مبتنی بر تحلیل تابعی ، انعطاف پذیری شناختی ، شادکامی ، سازگاری هیجانی ،   چاقی ، کاهش وزن