اثربخشی آموزش مبتنی بر شفقت به خود بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (سازگارانه و ناسازگارانه)، نگرش به کار و فعالیت در زنان سرپرست خانوار

مقدمه: زنان سرپرست خانوار به دلیل شرایط خاصی که دارند بیش از سایر زنان در مواجه با شرایط سخت و استرس­زای زندگی قرار دارند. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر شفقت به خود بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (سازگارانه و ناسازگارانه)، نگرش به کار و فعالیت در زنان سرپرست خانوار بود. روش­ کار: روش پژوهش از نوع نیمه­تجربی و پیش آزمون_پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه­­ آماری این پژوهش شامل کلیه زنان سرپرست خانوار تحت پوشش بهزیستی شهر کرمان در سال ۱۴۰۳ بودند که ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه­های تنظیم هیجانی Garnefski & Kraaij (۲۰۰۶) و نگرش به کار و فعالیت زنان et al&  Mihail (۲۰۰۶) بود. مداخله آموزش مبتنی بر شفقت در طی ۸ جلسه به صورت هفته ای یک جلسه ۹۰ دقیقه ای بر روی گروه آزمایش انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون­های توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. میزان P کمتر از ۰۵/۰ معنی­داری در نظر گرفته شد. یافته ­ها: یافته­ها نشان داد بین میانگین نمرات تنظیم هیجانی و نگرش به کار و فعالیت زنان سرپرست خانوار دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد. بدین صورت که این درمان توانسته منجر به بهبود معنادار تنظیم هیجانی و نگرش به کار و فعالیت در زنان سرپرست خانوار شود (۰۱/۰P<  ). براساس اندازه اثر میزان تاثیر بر راهبردهای سازگارانه ۴۴/۰، بر راهبردهای ناسازگارانه ۴۱/۰ و بر نگرش به کار و فعالیت ۵۲/۰ بود. ­نتیجه ­گیری: با توجه به این­که آموزش مبتنی بر شفقت برای بهبود تنظیم هیجانی و تغییر نگرش به کار و فعالیت زنان سرپرست خانوار موثر است، این روش به­عنوان یک شیوه موثر مورد توجه درمانگران و متخصصین حوزه روانشناسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Training ، Compassion ، Emotional Regulation ، Attitude towards Work and Activity ، Heads of Households. ، آموزش ، شفقت ، تنظیم هیجانی ، سرپرست خانوار ، نگرش به کار و فعالیت