بررسی تاثیر درمانی کلوفیبرات بر ایکتر طول کشیده غیرکونژوگه در نوزادان ترم

مقدمه: زردی نوزادی یکی از شایع ترین مشکلات دوره نوزادی است که معمولا در اثر افزایش سطح بیلی روبین غیرکونژوگه در خون رخ می دهد. این وضعیت اغلب خوش خیم است؛ اما نگرانی والدین، هزینه های درمانی و احتمال عوارض نوروتوکسیک، ضرورت مداخلات درمانی موثر و ایمن را افزایش می دهد. این مطالعه با هدف تعیین اثر درمانی کلوفیبرات در کاهش ایکتر طول کشیده غیرکونژوگه در نوزادان ترم صورت گرفت. مواد و روش­ها: این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی روی ۱۵۲ نوزاد ترم مبتلا به ایکتر طول کشیده غیرکونژوگه مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بیمارستان امام خمینی ایلام، از مهر ۱۴۰۳ تا شهریور ۱۴۰۴ انجام شد. نوزادان به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم گردیدند. گروه مداخله علاوه بر مراقبت های استاندارد، یک دوز خوراکی کلوفیبرات (۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم) و گروه کنترل، تنها درمان های معمول را دریافت کرد. در هر دو گروه، سطح بیلی روبین تام سرمی در روزهای اول، سوم و هفتم اندازه گیری شد. داده ها با نرم افزار  SPSS vol.۲۷و آزمون های t مستقل و آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل گردید. مقدار P-value کمتر از ۰۵/۰ از نظر آماری معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ­های پژوهش: میانگین سطح بیلی روبین در روز اول، در گروه مداخله ۱/۲±۴/۱۱ و در گروه کنترل ۵/۲±۶/۱۳ میلی گرم بر دسی لیتر بود. پس از درمان، میانگین سطح بیلی روبین در روز سوم، به ترتیب به ۸/۱±۵/۷ و ۱/۲±۷/۱۰ و در روز هفتم، به ۶/۱±۰/۴ و ۸/۱±۰/۹ کاهش یافت. کاهش سطح بیلی روبین در گروه مداخله به صورت معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (P<۰.۰۰۱). هیچ گونه عارضه جانبی در دو گروه مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: تجویز تک دوز خوراکی کلوفیبرات با دوز ۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن می تواند به طور موثر، موجب کاهش سطح بیلی روبین و تسریع روند بهبودی در نوزادان ترم مبتلا به ایکتر طول کشیده غیرکونژوگه شود.

کلیدواژه ها:

Clofibrate ، Unconjugated bilirubin ، Prolonged jaundice ، Term neonate ، کلوفیبرات ، بیلی روبین غیرکونژوگه ، ایکتر طول کشیده ، نوزاد ترم