گذر از آموزش محتوا محور بر تربیت مهارت محور : جایگاه فعالیت های فوق برنامه در نظام تعلیم و تربیت

تحولات شتابان جوامع معاصر، نظام های آموزشی را با این چالش اساسی مواجه ساخته است که آموزش های صرفا محتوامحور دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده فردی، اجتماعی و حرفه ای فراگیران نیست. در این راستا، رویکرد «تربیت مهارت محور» به عنوان بدیلی ضروری برای آموزش سنتی، بر پرورش مهارت های زندگی، تفکر انتقادی، خلاقیت، خودتنظیمی و مسئولیت پذیری اجتماعی تاکید دارد. یکی از بسترهای مهم تحقق این رویکرد، فعالیت های فوق برنامه مدرسه است که به عنوان بخشی از برنامه های غیررسمی، فرصت های یادگیری معنادار، تجربی و داوطلبانه را برای دانش آموزان فراهم می کند. فعالیت های فوق برنامه با کاهش فشار ارزشیابی رسمی، افزایش انگیزش درونی و تقویت تعاملات اجتماعی، زمینه رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان و انتقال یادگیری از سطح نظری به سطح عملی را مهیا می سازند. پژوهش های روان شناسی تربیتی نشان می دهد که مشارکت فعال در این فعالیت ها می تواند به ارتقاء یادگیری پایدار، کاهش افت تحصیلی و تقویت مهارت های شناختی، عاطفی و اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزش محتوامحور ، تربیت مهارت محور ، فعالیت های فوق برنامه ، یادگیری پایدار ، مهارت های زندگی ، روان شناسی تربیتی