برنامه ریزی درسی تعاملی : استفاده از ابزار های جغرافیایی در یادگیری دانش آموزان

برنامه ریزی درسی تعاملی به عنوان رویکردی نوین در آموزش، بر مشارکت فعال یادگیرندگان، تعامل معنادار با محتوا و بهره گیری از ابزارهای فناورانه تاکید دارد. در این میان، ابزارهای جغرافیایی نظیر سامانه های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، نقشه های دیجیتال، تصاویر ماهواره ای و اپلیکیشن های مکان محور، ظرفیت های قابل توجهی برای ارتقای کیفیت یادگیری فراهم می کنند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی–توصیفی به بررسی نقش ابزارهای جغرافیایی در چارچوب برنامه ریزی درسی تعاملی می پردازد و نشان می دهد که استفاده هدفمند از این ابزارها می تواند یادگیری را از سطح انتقال منفعل اطلاعات به تجربه ای فعال، اکتشافی و معنادار تبدیل کند. یافته ها حاکی از آن است که ابزارهای جغرافیایی، با تقویت تفکر فضایی، حل مسئله، یادگیری موقعیت محور و ارتباط دانش نظری با مسائل واقعی زندگی، زمینه ساز یادگیری عمیق، پایدار و کاربردی می شوند. همچنین، این ابزارها موجب افزایش انگیزش درونی، همکاری گروهی و مسئولیت پذیری یادگیرندگان در فرایند یادگیری می گردند. در مجموع، تلفیق برنامه ریزی درسی تعاملی با ابزارهای جغرافیایی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای بهبود کیفیت آموزش و پاسخ گویی به نیازهای یادگیرندگان در عصر دیجیتال مورد توجه برنامه ریزان درسی و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، جغرافیا ، ابزار جفرافیایی ، آموزش عمیق و پایدا