کاربرد الگوی تفکر راهبردی نظام حل مسائل مناطق مرزی با تاکید بر کارآفرینی و اشتغال (مطالعه موردی: استان سیستان و بلوچستان)

تفکر راهبردی، استفاده از چارچوب های ذهنی مختلف برای بررسی و تحلیل و در نهایت، تصمیم گیری در موقعیت های راهبردی است. این تفکر، موجب به چالش کشیدن فرضیه ها و جایگزین های موجود و خلق فرضیه ها و جایگزین های جدید و مناسب خواهد شد. یکی از کاربردهای تفکر راهبردی بکارگیری آن در حوزه نظام مسائل می باشد. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کاربرد تفکر راهبردی نظام حل مسائل مناطق مرزی با تاکید بر کارآفرینی و اشتغال (مطالعه موردی: استان سیستان و بلوچستان) انجام پذیرفته است. این مطالعه، براساس فلسفه پژوهش، تفسیری؛ براساس هدف، کاربردی توسعه ای؛ براساس زمان، تک، مقطعی و براساس شیوه بررسی؛ توصیفی تحلیلی است. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان دانشگاهی و متخصصان اقتصادی فعال در مسئله است که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. نتایج به دست آمده از مصاحبه ها طی فرایند دسته بندی باز، محوری و انتخابی، به ارائه الگویی درجهت تفکر راهبردی نظام حل مسائل مناطق مرزی با تاکید بر کارآفرینی و اشتغال منجر شد. الگوی ارائه شده در این پژوهش شامل شرایط علی، زمینه ای، مداخله گر و عناصر تشکیل دهنده است که پدیده محوری، پیامدها و راهبردها را نشان می دهد. از جمله این راهبردها شامل: تحرک شغلی، مدیریت کارافرینی صحیح، خط مشی گذاری کارآمد، ایجاد امنیت درون زا، شناسایی ظرفیت های بومی و اعطای کمک های حمایتی است که منجر به پیامدهایی مانند: ماندگاری اجتماعی، افزایش تولیدات ملی، توسعه سرمایه اجتماعی، افزایش کیفیت زندگی و تبدیل منطقه مرزی به گذرگاهی برای توسعه می گردد.

کلیدواژه ها:

تفکر راهبردی ، نظام حل مسائل ، کارآفرینی ، اشتغال ، سیستان و بلوچستان ، مناطق مرزی