بررسی تاثیر بازخورد شفاهی آموزگار بر فرایند پیشرفت درسی دانش آموزان ابتدایی

بازخورد آموزشی یکی از عناصر کلیدی در فرایند یاددهی–یادگیری به شمار می رود و نقش بسزایی در هدایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. در میان انواع بازخورد، بازخورد شفاهی آموزگار به دلیل تعامل مستقیم، سرعت انتقال پیام و امکان برقراری ارتباط عاطفی موثر، به ویژه در دوره ابتدایی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. دانش آموزان این مقطع تحصیلی به دلیل ویژگی های رشدی و شناختی خود، نیازمند بازخوردهای فوری، روشن و حمایتی هستند تا بتوانند مسیر یادگیری را به درستی شناسایی و اصلاح کنند. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر بازخورد شفاهی آموزگار بر فرایند پیشرفت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع علمی و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که ارائه بازخورد شفاهی موثر، موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود درک مفاهیم درسی، تقویت اعتمادبه نفس و مشارکت فعال تر دانش آموزان در فعالیت های کلاسی می شود. همچنین، بازخورد شفاهی سازنده به دانش آموزان کمک می کند تا اشتباهات خود را به موقع شناسایی کرده و در جهت اصلاح آن ها گام بردارند. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که بازخورد شفاهی زمانی بیشترین تاثیر را بر پیشرفت درسی دانش آموزان دارد که به صورت به موقع، مشخص، متناسب با سطح یادگیری و همراه با لحن مثبت ارائه شود. تاکید بر فرایند یادگیری به جای تمرکز صرف بر نتیجه نهایی، از دیگر عوامل موثر در افزایش کارایی بازخورد شفاهی است. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که بازخورد شفاهی آموزگار، ابزاری کارآمد برای ارتقای کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی محسوب می شود و توجه آگاهانه آموزگاران به شیوه ارائه آن می تواند نقش مهمی در بهبود عملکرد آموزشی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بازخورد شفاهی ، آموزگار ، پیشرفت درسی ، دانش آموز ، دوره ابتدایی