مشارکت هدفمند بودن شهرداریها در پروژه های ساماندهی بافت کهن شهری

جاذبه های شهرها با افزایش جمعیت آنها گسترش یافته و مردم را از اقصی نقاط به سوی شهر جذب می کند، البته در کلان شهرها به سبب توزیع نامتعادل امکانات، ثروت، قدرت و... توان جذب افزایش یافته است. در این راستا با مهاجرت بیش از اندازه و سکونت در بافت مرکزی و حاشیه شهرها باعث بروز مشکلات کالبدی در شهرها شده است. باتوجه به اهمیت مبحث بافت های فرسوده در حیطه طراحی شهری و توجه به این که بخش اعظمی از بافت کهن شهرهای معاصر شامل چنین بافتی است توجه پیشی محققان حوزه های طراحی شهری به این مبحث جلوه گر می شود. بافت های قدیمی جزیی از پیکره شهرند که بدلیل فرسودگی از صفحه حیات اقتصادی شهر به دور مانده اند. بافت های فرسوده، زمانی با ساختار و کارکردی متناسب با نیازهای ساکنین از پویایی و صنعت خاصی برخوردار بوده اند. لیکن با افزایش ناگهانی تغییرات شهرنشینی در چهار دهه اخیر قادر به انطباق با تغییرات و ارایه حیات روزمره خود نیستند. در نتیجه یکی ازمهمترین سیاستهایی که میتوان برای ساماندهی بافتهای فرسوده پیشنهاد داد توجه به نقش مردم رویکرد مشارکتی می باشد مشارکت فرایندی است که مراحل مختلفی دارد و طی همه این مراحل می تواند حقوق شهروندی را میسر سازد و می توان گفت موضوع بهسازی و نوسازی بافت فرسوده شهری، همواره یکی از مسایل و چالش های شهرهای امروزی است، که مدیران شهری را به سوی تلاش برای بهسازی و نوسازی آن کشانده است.