بهینه سازی الگوهای زراعی جهت بهبود شاخص فقر FGT، تقویت امنیت غذایی و حفاظت از منابع آب

شاخص فقر و امنیت غذایی به عنوان دو مولفه مرتبط با یکدیگر، محورهای اصلی توسعه و ثبات اقتصادی را تشکیل می دهند. همزمانی تشدید پدیده فقر با عدم بهره برداری بهینه از عوامل تولید در بخش کشاورزی و در نتیجه گسترش ناامنی غذایی از ویژگی های خاص مناطق روستایی در کشورهای در حال توسعه است. در این راستا، تحقیق جهت تحقق تخصیص بهینه منابع در این مناطق مستلزم توجه همزمان به مسئله فقر و امنیت غذایی است. بر این اساس در مطالعه حاضر با استفاده از روش برنامه ریزی غیرخطی فازی چندهدفه به تخصیص بهینه الگوهای زراعی با لحاظ اهداف حداقل سازی شاخص فقر FGT، حداقل سازی مصرف آب آبیاری و میزان کالری تولید شده در مناطق منتخب تحت پوشش شبکه های آبیاری و زهکشی کارون بزرگ پرداخته شد. نتایج نشان داد که در شرایط بهینه میانگین سطح زیر کشت محصولات نسبت به شرایط جاری به میزان ۳۵ درصد افزایش می یابد. همچنین، استفاده بهینه از منابع تولید کشاورزی در قالب اهداف ذکرشده، افزایش سود، بهبود فقر، کاهش میزان آب مصرفی و به تبع آن رشد کالری دریافتی در سطح مناطق چهارگانه را به دنبال دارد. در نهایت می توان گفت که الگوی پیشنهادی برنامه ریزی ریاضی در مناطق تحت مطالعه علاوه بر ارتقاء توسعه پایدار، به طور موثری به بهبود امنیت غذایی مساعدت خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

الگوی کشت ، شاخص فقر ، کالری تولید شده ، برنامه ریزی چندهدفه غیرخطی فازی