تاثیر تمرین متابولیک مقاومتی به همراه مصرف سیاه دانه بر مقادیر TAC GPX و SOD در بانوان دارای اضافه وزن

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرین متابولیک مقاومتی و مصرف سیاه دانه بر مقادیر TAC GPX و SOD بانوان دارای اضافه وزن بود. تحقیق حاضر از نوع توسعه ای و از لحاظ کنترل متغیرها به صورت نیمه تجربی و از حیث مکان اجرا، آزمایشگاهی و میدانی بود. جامعه آماری این پژوهش ۳۲ نفر از زنان دارای اضافه وزن (شاخص توده بدن بیشتر از ۳۰ کیلوگرم بر مترمربع)، سنین ۳۰ تا ۴۵ سال را تشکیل دادند. افراد به چهار گروه کنترل، تمرین، مکمل، تمرین + مکمل تقسیم شدند. پروتکل تمرین برنامه تمرین مقاومتی متابولیک به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته انجام شد. از آزمودنی ها خواسته شد به مدت ۸ هفته با حفظ رژیم غذایی ثابت روزانه دو کپسول ۵۰۰mg پودر سیاه دانه در وعده ظهر و شب دریافت کنند. قبل از شروع تمرین ها از آزمودنی ها خون گیری انجام شد و در پایان مداخلات تمرین و مکمل دهی ۴۸ ساعت از آخرین جلسه تمرینی و پس از ۱۲ ساعت ناشتایی خون گیری انجام شد. سپس فرضیه های پژوهش با استفاده از تحلیل کواریانس دو راهه در سطح معناداری ۰/۰۵>P مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان داد اثر تعاملی یا هم افزایی تمرین همراه مصرف سیاه دانه و SOD در بانوان دارای اضافه وزن تاثیر معنی داری ندارد (P>۰/۰۵). نتایج به دست آمده نشان داد اثر تعاملی یا هم افزایی تمرین همراه مصرف سیاه دانه در بانوان دارای اضافه وزن تاثیر معنی داری دارد و باعث افزایش می شود (P<۰/۰۵). با توجه به نتایج این پژوهش انجام تمرین متابولیک مقاومتی همراه مصرف سیاه دانه تاثیرات مطلوبی بر آنزیم های آنتی اکسیدانی باعث افزایش TAC و GPX و شاخص توده بدنی بانوان دارای اضافه وزن داشته باشند.

کلیدواژه ها:

آنتی اکسیدان ، تمرین متابولیک مقاومتی ، سیاه دانه