بررسی تاثیر کودهای زیستی بر برخی صفات فیزیولوژیک گلرنگ در شرایط تنش خشکی در منطقه اهر

به منظور بررسی اثر کودهای زیستی بر برخی خصوصیات فیزیولوژیک گلرنگ تحت تنش خشکی در منطقه اهر، مطالعه ای به صورت آزمایش کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در سال زراعی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ اجرا گردید. آزمایش شامل کرت های اصلی در سه سطح آبیاری ۷۰ میلی متر (تنش شدید)، ۱۴۰ میلی متر (تنش ملایم) و ۲۱۰ میلی متر (آبیاری نرمال) تبخیر از تشت تبخیر کلاس آ و کرت های فرعی شامل تیمار کودهای زیستی در چهار سطح (عدم کاربرد کود زیستی به عنوان شاهد، کاربرد ازتوبارور۱، کاربرد فسفات بارور۱ و کاربرد توام ازتوبارور۱ + فسفات بارور۱) اجرا شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس صفات مورد مطالعه نشان داد که اعمال تنش بر تمام صفات مورد ارزیابی در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که برهمکنش تنش خشکی و کود بر صفات کلروفیل آ، کلروفیل کل در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود و بر سایر صفات اثر معنی داری نداشت. بر اساس نتایج مقایسات میانگین، آبیاری کمتر باعث کاهش معنی دار و نوع کود زیستی سبب افزایش معنی دار میزان کلروفیل و محتوای نسبی آب برگ گردید. به طور کلی نتایج این آزمایش نشان داد که مصرف کودهای زیستی چه به صورت منفرد و یا مصرف توام (ازتوبارور۱ + فسفات بارور۱) در مقایسه با تیمار عدم مصرف (شاهد) توانست کلیه صفات فیزیولوژیکی را هم در شرایط بدون تنش و هم در شرایط تنش شدید خشکی ارتقاء دهد.

کلیدواژه ها:

تنش خشکی ، رنگدانه های فتوسنتزی ، کود بیولوژیک ، گلرنگ