بررسی میزان بیان miR۱۴۳ و miR۱۸۳ موثر بر ژن هدف RICTOR و بررسی کلینیکو پاتولوژی نمونه ها در بافت های بلوک پارافینه آدنوکارسینومای معده

سال هاست که بیماری سرطان افراد بسیار زیادی را مورد آسیب قرار داده است و دومین علت جهانی مرگ ومیر پس از بیماری های قلبی و عروقی است. سرطان بیماری بسیار پیچیده ژنتیکی، اپی ژنتیکی، محیطی و دارای تنوع فراوانی در سطوح بافتی، توموری و سلولی است. دانشمندان در تلاش هستند با شناسایی دقیق جهش های درگیر در ایجاد هر سرطان، بهترین گزینه را برای رژیم درمانی هر بیمار پیشنهاد دهند تا با این رویکرد، از بروز عوارض جانبی شیمی درمانی تا حد امکان جلوگیری کنند و نیز بازده درمان را به حداکثر برسانند. محققان توالی های متعددی را به عنوان رویکرد درمانی پیشنهاد کرده اند که در صورتی که نتیجه مثبت داشته باشند، می توانند از امیدهای بسیار موفق در مبارزه با سرطان محسوب شوند. یکی از مناسب ترین راه حل ها، طراحی داروهای شیمی درمانی بر اساس نقاط ضعف سلول های سرطانی است که موجب می شود درمان برای هر بیمار به صورت شخصی و اختصاصی طراحی شود تا بالاترین کارایی را همراه با حداقل آثار جانبی به همراه داشته باشد. در این زمینه هدف گیری مسیرهای پیام رسانی سلولی از جمله EGFR و RAS، مسیر رگ زایی و مسیر ترمیم ژنوم تا کنون نتایج موفقی به همراه داشته اند. روش دیگر مورد بررسی به کارگیری روش های انتقال هدفمند و کارا برای داروهاست که نانوپارتیکل ها، miRNAها و siRNAها تاکنون در این زمینه موفق بوده اند. در این تحقیق ما به بررسی سرطان معده پرداخته ایم این سرطان دومین علت شایع مرگ ومیر در کشورهای جهانی است که اپیدمیولوژی آن در دهه های گذشته تغییر کرده است. RICTOR در تکثیر سلولی، آپوپتوز، مهاجرت و تهاجم در شرایط آزمایشگاهی با تداخل RNA مورد ارزیابی قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

سرطان معده ، رویکرد درمانی ، کلینیکو پاتولوژی