بررسی خطر اکوتوکسیوکولوژی تریکلوزان ناشی از پساب تصفیه خانه های فاضلاب شهری

این مطالعه خطر اکوتوکسیوکولوژی ناشی از تخلیه تریکلوزان، به عنوان یک آلاینده نوظهور، از دو تصفیه خانه فاضلاب شهری در شهر اصفهان در ایران را بر روی اکوسیستم های آبی دریافت کننده ارزیابی می کند. غلظت تریکلوزان در نمونه های پساب فاضلاب با روش ریزاستخراج مایع-مایع پخش شونده و طیف سنج جرمی گازی (DLLME-GC-MS) اندازه گیری شد. خطر اکوتوکسیوکولوژی با استفاده از روش ضریب خطر برای جلبک، سخت پوستان و ماهیان محاسبه شد. نتایج نشان داد غلظت تریکلوزان در پساب خروجی در محدوده ۰.۸۳ تا ۱.۰۹ میکروگرم بر لیتر است. میانگین ضریب خطر برای جلبک در پساب تصفیه خانه شماره ۱، تحت ضریب رقیق سازی ۱، بیش تر از ۱ (خطر بالا) بود و به مقدار ۱.۴۵ رسید که بیانگر تهدید قابل توجه برای تولیدکنندگان اولیه است. در مقابل، ضریب خطر برای سخت پوستان و ماهیان در تمامی سناریوها کمتر از ۰.۰۳ (خطر پایین) بود. تحلیل حساسیت، نشان داد که غلظت پیش بینی شده تریکلوزان در منابع آب پذیرنده و غلظت اندازه گیری شده تریکلوزان در پساب فاضلاب موثرترین پارامترها بر تغییرات شاخص خطر بودند. این مطالعه نشان داد که تخلیه پساب تصفیه شده، به ویژه از تصفیه خانه شماره ۱، خطر اکوتوکسیوکولوژی بالایی را برای جوامع جلبکی ایجاد می کند که بر لزوم استفاده از فرآیندهای تصفیه پیشرفته برای کاهش اثر آلاینده های مقاوم مانند تریکلوزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تریکلوزان ، خطر اکوتوکسیوکولوژی ، ضریب خطر ، جلبک ، پساب فاضلاب ، آلاینده های نوظهور