بررسی تاثیر هوش مصنوعی در تحول مربیگری و بهبود مهارتهای حل مسئله

هدف این تحقیق بررسی نقش و تاثیر فناوری هوش مصنوعی در تحولات مربیگری و بهبود مهارتهای حل مسئله و تصمیم گیری است. هوش مصنوعی با توانمندی هایی چون ماشین پردازش زبان طبیعی و تحلیل داده های بزرگ امکان شخصی سازی دقیق آموزش مربیگری و ارائه بازخوردهای کاربردی را بازگشایی می کند که می تواند اثر بخشی را به طور قابل توجهی افزایش دهد. روش مطالعه بر اساس مرور نظام مند مقالات علمی خارجی و داخلی مرتبط با هوش مصنوعی و مربیگری انجام شد. در این تحقیق از تحلیل کیفی برای بررسی موضوعات مفهومی و طبقه بندی و همچنین از تحلیل کمی برای سنجش میزان تاثیرگذاری فناوری هوش مصنوعی برای توسعه مهارت های حل و تصمیم گیری استفاده شد. داده ها از طریق پرسشنامه ها، گزارش های آماری و متون علمی معتبر جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی باعث ایجاد فضای تطبیقی و فعالیت هایی می شود که به افزایش فعالیت های یادگیرندگان و تثبیت مهارت های شناختی کمک می کند، همچنین این فناوری با فراهم کردن دسترسی به خدمات مربیگری در هر زمان و مکان به توسعه فردی مستمر و بهبود مهارت های تفکر انتقادی و تصمیم گیری یاری می رساند. نتایج تحقیق بر اساس اصول اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها، شفافیت الگوریتم ها و اعتمادسازی انجام شد تا هوش مصنوعی به عنوان ابزاری مکمل و کارآمد در کنار مربیان انسانی عمل کند و کیفیت، عدالت و اثربخشی مربیگری را ارتقاء بخشد. در نهایت این پژوهش اذعان می کند که ادغام هوش مصنوعی و مربی سنتی می تواند تقویت مهارت های شناختی را در توسعه آموزش و توانمندسازی فردی ایجاد کند مشروط بر اینکه ملاحظات فنی، مدیریتی و اخلاقی به درستی مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مربیگری هوشمند ، حل مسئله ، تصمیم گیری ، یادگیری تطبیقی