تحلیل حقوقی جرم قاچاق انسان در حقوق داخلی و اسناد بین المللی آن

قاچاق انسان به عنوان یکی از شدیدترین اشکال نقض حقوق بشر، چالشی پیچیده و چندبعدی در حقوق کیفری معاصر محسوب می شود. این پدیده با بهره کشی از آسیب پذیری های اقتصادی، اجتماعی و جنسیتی، افراد کرامت انسانی را به طور نظام مند نقض می کند و پیامدهای گسترده ای برای امنیت، انسانی، نظم عمومی و توسعه پایدار دارد. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از روش تحقیق کتابخانه ای به تحلیل ارکان و عناصر جرم قاچاق انسان در حقوق ایران و اسناد بین المللی می پردازد. در این راستا، ضمن بررسی تطبیقی تعریف قاچاق انسان در پروتکل پالرمو و قوانین داخلی به تبیین عناصر مادی، معنوی و قانونی جرم، سیاست جنایی تقنینی و قضایی، وضعیت بزه دیدگان و چالش های اجرایی پرداخته می شود. در پایان، با ارائه نقدها و پیشنهادهای اصلاحی، راهکارهایی برای ارتقای کارآمدی نظام حقوقی در مقابله با قاچاق انسان ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

قاچاق ، انسان ، بهره کشی ، حقوق کیفری ، پروتکل پالرمو ، بزه دیده