پیش بینی مقاومت فشاری بتن خودتراکم با الیاف شیشه ای توسط الگوریتم شبکه عصبی - ژنتیک

امروزه بتن یکی از مهمترین و پرکاربردترین مصالح در پروژه های ساختمانی می باشد. بتن خودتراکم به دلیل عدم نیاز به ویبره می تواند انتخاب مناسبی باشد زیرا در این حالت بتن تحت اثر وزن خود به آرامی در بین میلگردها قرار می گیرد ولی این نوع بتن در مقایسه با بتن معمولی دارای جمع شدگی بیشتری است. این جمع شدگی با بوجود آمدن ترک هایی در سطح بتن همراه است که سبب کاهش مقاومت آن می گردد. یکی از موادی که برای بهبود کیفیت بتن خودتراکم استفاده می شود الیاف می باشد. با استفاده از الیاف می توان مشخصات مکانیکی بتن از قبیل مقاومت فشاری و کششی را بهبود بخشید و زمان ایجاد ترک های انقباضی در بتن را به تاخیر انداخت. از آنجا که الیاف به صورت سه بعدی در بتن پراکنده می گردند، با ایجاد اولین ترک این الیاف اتصالاتی را بوجود می آورند و این ترک ها و ریز ترک ها را به یکدیگر متصل نموده و از گسترش آنها جلوگیری می کند که در این پژوهش از الیاف شیشه استفاده شد و به ارزیابی مدل بدست آمده از تلفیق شبکه عصبی و الگوریتم ژنتیک برای پیش بینی مقاومت فشاری بتن خودتراکم با الیاف شیشه ای پرداخته شد. نتایج بیانگر این بود شبکه از دقت بالای تخمین در تعیین مقاومت فشاری در بتن با الیاف شیشه ای مورد مطالعه برخوردار است. علاوه بر این اختلاف خطای کمتر مدل های ایجاد شده بیانگر قابلیت اطمینان و تعمیم بالای این مدل در پیش بینی مقاومت فشاری در بتن است. کلیه پارامترهای مورد مطالعه قویا با مقاومت فشاری ارتباط دارد. بالا بودن دقت مدل در مرحله آموزش با تنظیمات موجود حاکی از عملکرد آموزش شبکه عصبی تلفیقی است و مدل بدست آمده را می توان برای مرحله بهینه سازی پارامترهای مقاومت فشاری در بتن استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بتن خودتراکم ، الیاف شیشه ، مقاومت فشاری ، شبکه عصبی مصنوعی