مقایسه سبک های یادگیری دانش آموزان در نظام های آموزش سنتی و فعال

این پژوهش با هدف مقایسه سبک های یادگیری دانش آموزان در دو نظام آموزشی سنتی و فعال انجام شده است. نظام آموزش سنتی که مبتنی بر روش های سخنرانی و انتقال یک سویه اطلاعات است، در مقابل نظام آموزش فعال که بر مشارکت، تجربه و ساخت دانش توسط خود یادگیرنده تاکید دارد، قرار می گیرد. در این مطالعه، با روش توصیفی از نوع پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه استاندارد سبک های یادگیری، داده های لازم از نمونه ای متشکل از دانش آموزان دوره متوسطه که به شیوه های مختلف آموزشی تجربه داشتند، گردآوری و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که در محیط های آموزش فعال، تنوع و فراوانی سبک های یادگیری فعال، تجربی و مشارکتی به طور معنی داری بیشتر از محیط های سنتی است. در نظام سنتی، سبک های یادگیری مبتنی بر دریافت شنیداری و دیداری منفعل غالب بود. نتایج حاکی از آن است که ماهیت تعاملی و دانش آفرین نظام فعال، موجب شکوفایی و بکارگیری طیف وسیع تری از ظرفیت های یادگیری در دانش آموزان می شود و آنان را برای رویارویی با موقعیت های پیچیده واقعی آماده تر می سازد. این پژوهش لزوم توجه سیاست گذاران و مجریان آموزشی به تنوع سبک های یادگیری و ایجاد محیط های آموزشی منعطف و چندوجهی را مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: سبک یادگیری ، آموزش سنتی ، آموزش فعال ، نظام آموزشی ، مقایسه.