شناسایی و سطح بندی عوامل تاثیرگذار در مدیریت مطلوب شهری در کلان شهر تهران

پژوهش حاضر به شناسایی و سطح بندی عوامل اثرگذار در مدیریت مطلوب شهری در کلان شهر تهران می پردازد. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل دقیق روابط بین عوامل مختلف و تعیین متغیرهای کلیدی موثر بر بهبود مدیریت شهری است. در این تحقیق، ابتدا عوامل موثر بر مدیریت مطلوب شهری از طریق مصاحبه با ۱۷ نفرازخبرگان و متخصصان حوزه مدیریت شهری با روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی شناسایی شد. سپس، برای سطح بندی عوامل، از الگوی ساختاری تفسیری فراگیر استفاده گردید و تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار میک مک انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که عامل «فعالیت های داوطلبانه» در سطح چهارم، به عنوان سنگ زیرین مدل عمل می کند. در سطح سوم، عوامل «عدالت فضایی درون شهری» و «کیفیت جامعه مدنی» که ارتباط دوسویه ای با یکدیگر دارند، قرار دارند و بر عوامل «به روز نبودن مدیران شهری»، «رضایتمندی شهروندان» و «مداخله بازیگران غیررسمی» اثرگذار هستند. متغیرهای «مدیریت یکپارچه»، «آینده سازی شهری»، «مشارکت شهروندی»، «روابط غیررسمی» و «تورم مقررات شهری» به خودی خود تاثیری بر دیگر عوامل ندارند. تحلیل نشان دهنده وجود ارتباطات قوی مابین مولفه ها در مدل به دست آمده است. همچنین نشان دهنده وجود عوامل مهم تری برای متغیرهای پنهان مدیریت مطلوب شهری در کلان شهر تهران است. متغیرهای «مدیریت یکپارچه» و «آینده سازی شهری» و «مشارکت شهروندی» و «روابط غیررسمی» و «عدالت فضایی درون شهری» و «کیفیت جامعه مدنی» و «به روز نبودن مدیران شهری» و «تورم مقررات شهری» و «رضایتمندی شهروندان» و «مداخله بازیگران غیررسمی» از نظر اثرگذاری و اثرپذیری جزء متغیرهای پیوندی هستند به این مفهوم متغیرهای موجود در آن از قدرت نفوذ قوی و نیروی وابستگی قدرتمندی برخوردارند. متغیر «فعالیت های داوطلبانه» جزء متغیرهای کلیدی به شمار می رود که در دسته متغیرهای مستقل قرارگرفته است و تاثیر بسیار زیادی بر مدیریت مطلوب شهری در کلان شهر تهران دارد.

کلیدواژه ها:

الگوی ساختاری تفسیری ، حکمرانی شهری ، کلان شهر تهران ، مدیریت مطلوب شهری