پذیرش تشخیص تقلب مبتنی بر هوش مصنوعی در بانکداری: نقش اعتماد، شفافیت و ادراک انصاف در موسسات مالی در ایران، امارات متحده عربی و قطر

این پژوهش به بررسی میزان استفاده از سیستم های تشخیص تقلب مبتنی بر هوش مصنوعی در میان موسسات مالی در ایران، امارات متحده عربی و قطر، با تمرکز ویژه بر اعتماد، شفافیت و درک انصاف می پردازد. به رغم نویدبخش بودن عملیات هوش مصنوعی در شناسایی ناهنجاری های مالی، فرآیندهای تصمیم گیری نامشخص و سوءگیری الگوریتمی، پذیرش گسترده آن را، به ویژه در بخش های بانکی مبتنی بر مقررات، محدود می کند. این پژوهش از یک استراتژی کمی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی و تحلیل چند گروهی از پاسخ های نظرسنجی از چهارصدونه متخصص بانک، مانند حسابرسان و مسئولان انطباق، استفاده می کند. این پژوهش نشان می دهد که شفافیت، اعتماد را که پیش بینی کننده اصلی جذب هوش مصنوعی است، تا حد زیادی افزایش می دهد. درک انصاف، تاثیرات منفی سوءگیری الگوریتمی را تعدیل می کند و بر نقش مهم آن در ایجاد اعتبار سیستم تاکید دارد. تجزیه و تحلیل زیرگروه ها، تغییرات منطقه ای و حرفه ای متفاوتی را در حساسیت به اعتماد و انصاف نشان می دهد، که در آن حسابرسان داخلی و افراد بسیار در معرض هوش مصنوعی، آمادگی بیشتری برای پذیرش نشان می دهند. رعایت مقررات نیز به عنوان یک عامل مثبت در پذیرش ظاهر می شود. این پژوهش ابزارهای هوش مصنوعی شفاف، قابل توضیح و حساس به انصاف را برای ترویج پذیرش در بخش های مبتنی بر مقررات ضروری می داند. یافته ها، راهنمایی برای ترویج پیاده سازی هوش مصنوعی مسئولانه و مبتنی بر اعتماد در تشخیص تقلب ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

شفافیت هوش مصنوعی ، درک انصاف ، سوءگیری الگوریتمی ، انطباق با مقررات ، موسسات مالی