اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری خودشناسی انسجامی واضطراب دانش آموزان دختر دوره متوسطه

نوجوانی دوره ای است که سن اوج تنش برای چندین مسئله هم زمان است؛ یعنی رویارویی با چالش های هویت، مقابله با فشارهای روانی و اجتماعی، سازگاری با تغییرات بدنی، ظاهر جسمانی، گروه همسن و...؛ هدف از پژوهش حاضر اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر خودشناسی انسجامی و اضطراب دانش آموزان دوره متوسطه است. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری یک ماهه بود. این پژوهش از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه در شهرستان نظر آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۱- ۱۴۰۰ بود که از بین آنها با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب شدند. این تعداد در بین گروه درمانی شناختی رفتاری و گروه گواه به طور تصادفی جایگزین شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های خودشناسی انسجامی ISK (۲۰۰۸) و پرسشنامه اضطراب بک (BAI-II) (۱۹۸۸) جمع آوری شد. مداخله گروه درمانی شناختی رفتاری در ۱۲ جلسه ۱/۵ ساعته و هفته ای یک بار برگزار شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد گروه درمانی شناختی رفتاری بر خود شناسی انسجامی موثر است (۰/۰۵>P). همچنین یافته ها نشان داد یعنی گروه درمانی شناختی رفتاری بر اضطراب موثر است.

کلیدواژه ها:

گروه درمانی شناختی رفتاری ، خود شناسی انسجامی ، اضطراب.