دلالت های حاکمیتی و سیاستی پارک ها و فضاهای موضوعی دینی با تاکید بر ابعاد رسانه ای: مطالعه تطبیقی اسلام، مسیحیت و یهودیت

پارک ها و فضاهای موضوعی دینی در قالب یک رسانه، روایت هایی از مفاهیم و ماجراهای دینی ارائه می کنند. این ترکیب از دین، هنر و فناوری دارای کارکردهای معرفتی، فرهنگی، اجتماعی، گردشگری، اقتصادی، سیاسی و حاکمیتی است. ساخت اولین نمونه ها در حدود قرن هفدهم میلادی با اقبال به مفهوم عهدینی «سرزمین مقدس» آغاز شد. با وجود اشارات ۴۰ ساله در ادبیات رسانه ای و پژوهشی، این حوزه از حوالی سال ۲۰۱۶ به عنوان یک موضوع پژوهشی مستقل شناخته شد. این پژوهش با هدف معرفی این نوع از پارک ها و فضاهای موضوعی و تاکید بر ضرورت توجه به آنها، به تشریح مهم ترین دلالت های حاکمیتی و سیاستی مربوطه در اسلام، مسیحیت و یهودیت می پردازد. پس از شناسایی بیش از ۱۵ نمونه، تحلیل کیفی ادبیات پژوهشی و رسانه ای مرتبط با آنها از منظر حاکمیتی و سیاستی صورت می پذیرد. موضوعات گفتمانی، گردشگری دینی، فعالیت های باستان شناسانه و برخی اقدامات نظامی و جنگی، حاکی از اهمیت توجه ویژه به رژیم اسرائیل در وراء یهودیت و مسیحیت است. در خارج از این رژیم، کلیت دلالت ها در فضای مسیحی با وجود رونق کمتر در سال های اخیر، مشتمل بر برخی حمایت های نهادی، توجه به مفهوم «سرزمین مقدس» و استفاده از ماجرای کشتی نوح (ع) بوده است. در اسلام نیز مضامین عمومی دینی در نمونه های معدود، نمادهای نظامی - معنوی در برخی موارد و عدم توجه به پروژه های راهبردی مشاهده می شود.

کلیدواژه ها:

پارک موضوعی دینی ، دلالت های حاکمیتی و سیاستی ، مطالعات دین و رسانه ، پارک موضوعی ، فضای موضوعی دینی ، تم پارک